Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων – ΣΝ Ενίσχυση Κεφαλαιαγοράς |Συνεδρίαση

Την Παρασκευή 4 Απριλίου 2025 συνεδρίασε η Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων επί του Σ/Ν του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών «Ενίσχυση της Κεφαλαιαγοράς» με ακρόαση των Φορέων.
Την Ένωση Εισηγμένων Εταιριών εκπροσώπησε ο Φώτης Καρατζένης, Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου.

Ακολούθως παραθέτουμε την Παρέμβαση και τη Δευτερολογία του κ. Καρατζένη.

Παρέμβαση

Χαιρετίζουμε καταρχάς την κατάθεση του σ/ν που αποτελεί πράγματι προϊόν μακράς επεξεργασίας από τις αρμόδιες υπηρεσίες και τους αρμόδιους φορείς. Eπίσης σημειώνουμε με ιδιαίτερη ικανοποίηση το γεγονός ότι σειρά σχολίων που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της διαβούλευσης ελήφθησαν υπόψη.
Σε ένα από αυτά τα σημεία όμως ήθελα να αναφερθώ και είναι η διάταξη του άρθρου 22 του σ/ν που αφορά την απαρτία και πλειοψηφία για τη λήψη σημαντικών αποφάσεων από τις συνελεύσεις των ομολογιούχων δανειστών. Δεσμευόμενο κατά κάποιο τρόπο το νομοθετικό κείμενο από την υπάρχουσα διάταξη του ν 4548 θεωρούμε ότι έχει καταστεί πολύπλοκο, προσπαθώντας να συνδυάσει ποσοστά απαρτίας, ποσοστά πλειοψηφίας, ποσοστά αντιρρήσεων στη λήψη αποφάσεων. Εν πάση περιπτώσει, πέραν του νομοτεχνικού ζητήματος, θεωρούμε ότι η εν τέλει λήψη αποφάσεων για σημαντικά ζητήματα με ποσοστό 22% είναι μάλλον ακραία. Θα προτείναμε αντί αυτής της λύσης να προκριθεί μια λύση ανάλογη αυτής των επιλέξιμων ομολόγων του Δημοσίου, δηλαδή σε μια επαναληπτική συνέλευση, όταν δεν συμμετέχουν τα 2/3 του ανεξόφλητου υπολοίπου, να λαμβάνονται οι αποφάσεις με απαρτία 50% και στη συνέχεια με πλειοψηφία 2/3.
Τώρα, το σημαντικότερο ζήτημα που αντιμετωπίζει, από τη δική μας σκοπιά, το σ/ν είναι το ζήτημα της παροχής κινήτρων για την εισαγωγή μετοχών και ομολόγων σε οργανωμένες αγορές. Αξιολογούμε θετικά τη μείωση της φορολογίας των τόκων, μολονότι πιστεύουμε ότι θα μπορούσε να γενικευτεί [σε επίπεδο υποκειμενικού πεδίου εφαρμογής] και επίσης αξιολογούμε θετικά την προσαύξηση της έκπτωσης των δαπανών εισαγωγής, αν και νομίζουμε ότι η έκπτωση αυτή μόνη δεν είναι αρκετή προκειμένου να οδηγήσει νέες εταιρίες – νέους εκδότες στο Χρηματιστήριο. Θα εισηγούμασταν να εξεταστεί στη συνέχεια μελλοντικά, η ισχύς της προσαύξησης της έκπτωσης για το σύνολο των δαπανών στις οποίες υποβάλλονται οι εκδότες κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης μετοχών ή ομολογιών στο Χρηματιστήριο.
Γενικότερα και υπό το πρίσμα των γενικότερων εξελίξεων και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης – αναφέρομαι στο EU Listing Act αλλά και στο Omnibus Ι, τα οποία κατατείνουν στην ελάφρυνση των πραγματικά επαχθών reporting obligations των εισηγμένων εταιριών – θεωρούμε ότι σε ελληνικό επίπεδο θα πρέπει να επανεξεταστούν στη νομοθεσία της κεφαλαιαγοράς δύο θέματα. Το ένα είναι η συρροή διοικητικών και ποινικών κυρώσεων σε περίπτωση παραβάσεων της νομοθεσίας της Κεφαλαιαγοράς, η οποία συνήθως καταλήγει άλλοτε σε αντιφατικές και άλλοτε σωρευτικά σε ιδιαίτερα υπέρμετρες κυρώσεις για τα ελεγχόμενα πρόσωπα. Και το δεύτερο, παγίως θεωρούμε ότι πρέπει να επανεξεταστεί το θέμα των κανόνων της εταιρικής διακυβέρνησης, το οποίο πανευρωπαϊκά αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο αντιμετωπίζεται κυρίως με διατάξεις αυτορρύθμισης και όχι με δεσμευτικούς κανόνες δικαίου.

Δευτερολογία

(Κύριε Πρόεδρε, Κύριε Υπουργέ) μολονότι ορισμένες ερωτήσεις δεν απευθύνθηκαν προσωπικά στον φορέα τον οποίο εκπροσωπώ, αισθάνομαι ότι μπορώ να συνεισφέρω τη δική του οπτική στα ερωτήματα αυτά.
Το πρώτο (θέμα) είναι το θέμα της μη εισαγωγής μεγάλων βιομηχανικών ή άλλων εταιριών στο ελληνικό Χρηματιστήριο. Νομίζω ότι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, το οποίο είναι περίπου αντίστοιχο της χρηματοοικονομικής κρίσης, η έλλειψη αυτή οφειλόταν κυρίως στην απουσία ξένων επενδυτών και η απουσία ξένων επενδυτών είχε τους ίδιους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα δεν αποτελούσε ελκυστικό επενδυτικό προορισμό για τα ξένα επενδυτικά κεφάλαια. Επιπλέον δεν πρέπει να υποτιμηθεί και η σημασία των υποθέσεων Folli-Follie και Creta Farm, οι οποίες δυσφήμισαν την εθνική αγορά στο εξωτερικό.
Βεβαίως μπορεί κάποιος να αντιτάξει ότι ανάλογες υποθέσεις, οι οποίες συνέβησαν στο εξωτερικό, η Enron στις Ηνωμένες Πολιτείες ή η Wirecard στη Γερμανία, δεν είχαν ως αποτέλεσμα την ίδια δυσφήμιση. Ίσως αυτό συνδέεται και με άλλους παράγοντες ενδογενείς για την ελληνική αγορά αλλά και γενικότερα με το ελληνικό νομοθετικό και δικαστικό πλαίσιο.
Για να υποστηρίξω αυτή την άποψη θα επικαλεστώ, ανωνύμως βέβαια, την άποψη μεγάλου Έλληνα βιομηχάνου ο οποίος είχε δηλώσει ότι δεν εισαγάγει τις μετοχές του στο ελληνικό χρηματιστήριο προτού διελευκανθεί και κριθεί η υπόθεση της Folli-Follie ειδικότερα.
Τώρα ποιο ρόλο παίζει το κανονιστικό πλαίσιο στην απροθυμία αυτή εισαγωγής εταιριών. Διαφοροποιούμαι κάπως από προηγούμενες απαντήσεις που δόθηκαν. Ήδη από τον περασμένο χρόνο η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναγνωρίσει το ιδιαίτερο βάρος των reporting obligations, των υποχρεώσεων πληροφόρησης και έχει προσπαθήσει να ελαφρύνει, να περιορίσει τις υποχρεώσεις αυτές. Και αναφέρομαι σε καινούργιες οδηγίες και κανονισμούς για το ενημερωτικό δελτίο, την κατάχρηση αγοράς και ούτω καθεξής.
Ήδη αυτή τη χρονιά υπό την επίδραση των εξελίξεων στην Αμερική κινούμεθα στην κατεύθυνση του περιορισμού και των reporting obligations που αφορούν την βιωσιμότητα, έστω κι αν σε πρώτη φάση είναι με τη μορφή της χρονικής μετάθεσης ορισμένων υποχρεώσεων. Όμως πέρα από αυτό και σε συνέχεια αυτής της αναγνώρισης [του θέματος] από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η άποψή μας ότι πρέπει και διατάξεις του εθνικού νομοθετικού πλαισίου, οι οποίες δεν εμφανίζουν κάποια αντιστοίχιση με το ενωσιακό πλαίσιο ή με άλλες διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας και αυτές θα πρέπει να περιοριστούν προκειμένου να είναι ελκυστικότερη η εθνική χρηματιστηριακή αγορά.
Είχα μιλήσει προηγουμένως με δύο παραδείγματα για τις υποχρεώσεις της εταιρικής διακυβέρνησης οι οποίες είναι εξαιρετικά ανελαστικές, ιδίως για μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις, αλλά ακόμη και το σύστημα των κυρώσεων δεν νομίζω ότι καθιστά την ελληνική αγορά ελκυστική. Φυσικά, σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να ενισχυθεί η εποπτεία και ορθώς η εποπτεία ζητά περισσότερους πόρους και καλύτερη στελέχωση προκειμένου να επιτελέσει το έργο της.
Και μια τελευταία παρατήρηση, γιατί αυτά τα φορολογικά κίνητρα δεν είναι αρκετά. Ας ακουστεί το ποσό για να καταλάβει κανείς γιατί δεν είναι αρκετά. Δεν είναι δυνατόν 200.000 ευρώ φορολογική ωφέλεια, δηλαδή 200.000 ευρώ λιγότερος φόρος για μια φορά και αυτό υπό την προϋπόθεση της 10ετούς παραμονής στη δημόσια αγορά να θεωρείται ότι έχει δώσει κίνητρα για να εισαγάγει ένας εκδότης χρηματοπιστωτικά μέσα στην χρηματιστηριακή αγορά.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη τη συνεδρίαση ΕΔΩ και τα σχόλια της ΕΝΕΙΣΕΤ στη Δημόσια Διαβούλευση ΕΔΩ.